Najnowsze wpisy

 


Urodziłam się na początku lat osiemdziesiątych, nie wiedząc, czego chcę. Obecnie wiem niewiele więcej, może tyle, że tylko pisanie i długie rozmowy pozwalają wyzwolić potrzebną do życia i podnoszenia ciężarów energię. Wiem też, że człowiek musi istnieć w sieci. Sieć tkana jest przez pająki, a mimo to to właśnie ona pozwala dotrzeć, gdzie wzrok może kiedyś sięgał, ale dziś już nie sięga. Dlatego dzielę się, bo co mam robić…? Felietonami, z treścią których być może zupełnie się – mam nadzieję – nie zgadzasz. Recenzjami wybranych losowo książek na wszelki wypadek, historycznymi ciekawostkami, bo historię warto pochłaniać całymi kawałami, wstydzić się za nią i uczyć się z niej po raz kolejny, pozaszkolny. Prozą, bo prozę lubi każdy. Poezją, bo jej z kolei nie lubi prawie nikt, jest trudna i dziwna, ale jednak to w jej ramach nieobliczalni ludzie raz na jakiś czas decydują się mnie nagradzać laurami, pieszcząc stópki mojemu ego. Czytaj więc, czytaj, częstuj się, przełykaj, wypluwaj, bądź, albo napisz.

fraczek_ewa@o2.pl